ช้างมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับวิถีชีวิตของคนไทย และช้างเองยังถูกใช้เป็นสัญญลักษณ์ประจำชาติไทย ในสมัยก่อนอุตสาหกรรมคนไทยใช้ช้างไปในเชิงอุตสาหกรรมป่าไม้เป็นส่วนใหญ่ โดยคนไทยก็ให้ความสำคัญและคุณค่าแก่ช้างไทยด้วย

คนไทยยังมีภูมิปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงดูและการฝึกช้างที่ชื่อว่า "ตำราคชศาสตร์" ซึ่งถูกถ่ายทอดจากควาญช้างรุ่นเก่ามาสู่ควาญช้างรุ่นใหม่มาเป็นเวลากว่าศตวรรษ เพื่อยึดเป็นหลักปฏิบัติสำคัญในการฝึกสื่อสารกับช้างและดูแลช้างอย่างถูกต้อง

ในการฝึกช้างนั้นต้องอาศัยความอดทนและเวลาเป็นอย่างมาก เพราะควาญช้างจะต้องมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและเอาใจใส่ดูแลต่อช้าง ด้วยเหตุนี้ช้างทุกเชือกที่ปางช้างแม่สาจึงมีความคุ้นเคยเป็นอย่างดีกับคน โดยเฉพาะกับควาญของตน เนื่องจากการฝึกการสื่อสารกับควาญถือเป็นการฝึกเบื้องต้นที่ควาญจะสอนช้างควบคู่ไปกับการสร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับช้างของตนผ่านกิจกรรมต่างๆ ที่ทำร่วมกันเช่น การอาบน้ำเป็นต้น

หลังจากการฝึกการสื่อสารเบื้องต้นแล้ว จะมีการฝึกความสามารถขั้นต่อๆ ไป เช่น การให้ควาญขึ้นและลงหลังช้าง การเล่นฟุตบอล เป็นต้น การฝึกจะเป็นไปทีละขั้นเพื่อที่จะให้ช้างมีความสุขกับการฝึกในแต่ละอย่างและไม่เป็นการหักโหมต่อสุขภาพกายและใจของช้างมากเกินไป

	ด้วยความพยายามและความมุ่งมั่นของทั้งควาญและตัวช้างเองทำให้ช้างแต่ละเชือกของเรากลายเป็นนักแสดงช้างที่ดี ถึงขั้นนี้ช้างจะเข้าใจถึงความหมายและคุณค่าของการตบมือและซาบซึ้งกับมัน เหมือนๆ กับที่มนุษย์รู้สึก ฉะนั้นทุกครั้งหลังจากที่คุณได้ชมความสามารถและการแสดงของช้างแล้ว โปรดให้กำลังใจกับนักแสดงช้างเหล่านี้ด้วยเสียงปรบมือของคุณ